Strony

środa, 26 kwietnia 2017

nauka poprzez zabawę - seria 'Świat w obrazkach'

Wydawnictwo: Olesiejuk / Olesiejuk / Paweł Skokowski
Seria/cykl: Świat w obrazkach
Data wydania: 2010 / 2013 / 1998
Liczba stron: 124 / 128 / 124

Świat w obrazkach. Las składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy z nich to obserwowanie lasu, w tym chociażby tropienie zwierząt (nawet po ich odchodach) i szukanie owadów, wskazówki do obserwacji ptaków i zbliżania się do zwierzaków. Zawiera on także reguły zachowania się w lesie, jakie należy zapamiętać oraz wcielić w życie. Kolejna część dotyczy roślinności, zarówno w lasach górskich oraz północnych, jak i tych ze strefy śródziemnomorskiej czy tropikalnych lasów Amazonii. To także masa informacji o konkretnych rodzajach drzew i ich życiu, grzybach, owocach i kwiatach leśnych czy roślinach wodnych. Rozdział trzeci poświęcony jest mieszkańcom lasu - ważkom, sowom, rudzikom, kukułkom, sarnom, jeleniom, wilkom bądź dzikom. Następna część porusza problematykę leśnych kryjówek ptaków, mrówek czy borsuków, a także przedstawia mieszkańców dębów i sosen. Rozdział piąty rzetelnie opisuje pożywienie konkretnych zwierząt, a szósty opisuje świetne gry i zabawy, jakie mogą umilić czas - robienie zielnika, hodowanie dżdżownic, tworzenie wieńca z liści.

Na końcu każdego rozdziału znajdują się świetne zadania pozwalające na utrwalenie uzyskanych wiadomości, jak również sprawdzenie nabytej wiedzy w praktyce. Czytelnicy mają okazję sprawdzić, jakie zwierzęta odwiedziły las, obserwując ślady pozostawione na ściółce czy odnaleźć owoce pasujące do konkretnych drzew. Do tego mogą posegregować zwierzęta według wielkości oraz dopasować przysmaki do istot, które żywią się nimi.


Świat w obrazkach. Wieś dzieli się na siedem tematycznych części. W pierwszej przemierzamy gospodarstwo, poznajemy różnorodne prace rolnicze, a także nazewnictwo konkretnych robót czy narzędzi niezbędnych do pracy w polu. Do tego mamy okazję dowiedzieć się, jak pracuje się na gospodarstwie w Stanach Zjednoczonych, we Francji, u podnóża Alp, Holandii czy innych miejscach na świecie. Kolejny rozdział dotyczy hodowli zwierząt, jak również produktów, jakie otrzymujemy dzięki nim. To także multum informacji o powstawaniu i przetwarzaniu mleka oraz sera owczego, produkcji tkanin z owczej wełny. Część trzecia poświęcona jest zbożom - ich rodzajom, przerabianiu ziaren na mąkę, wypiekowi pieczywa, przetwarzaniu kukurydzy bądź uprawie ryżu. Następny rozdział poświęcony jest różnym odmianom warzyw, ich sadzeniu oraz zbieraniu, a także interesującej historii ziemniaka. Skoro mowa o warzywach, to kolejna część dotyczy owoców - ich powstawaniu oraz podziale na mięsiste, suche i pestkowe. Szósta część dotyka problematyki upraw specjalistycznych, przekazując informacje o roślinach oleistych, burakach cukrowych, pieczarkach, tytoniu, ziołach, herbacie czy kawie. Ostatni rozdział to hołd ziemi, która nas żywi, stanowiąc naturalny nawóz. 

Dzięki zwierzętom oraz różnorodnym roślinom mamy pożywienie, dlatego w tej książce znajduje się sporo pomysłów na przygotowanie posiłków, w tym chociażby tostów z czerstwego pieczywa, ryżu na mleku, konfitury truskawkowej, samodzielnym wyhodowaniu ziemniaków w pojemniku oraz stworzeniu warzywnych kompozycji. Ponadto książka zawiera liczne zagadki, dzięki którym można wykazać się wcześniej nabytą wiedzą.


Księga dinozaurów i prehistorii dzieli się na dwa pokaźne rozdziały. Pierwszy z nich dotyczy dinozaurów oraz zwierząt prehistorycznych. Ta lektura odsłania intrygujący świat dawno wymarłych zwierząt, przedstawiając ich charakterystyki, dzięki którym mamy okazję przenieść się do zamierzchłych czasów. Zauropody, stegozaury, tyranozaury, parazaurolofy czy deinonychy to nieliczne istoty, jakie poznamy. Dowiadujemy się, do czego tym stworzeniom przydały się haczykowate szpony, kostne kołnierze i rogi, twarde pancerze bądź grube kostne guzy. Powód wyginięcia dinozaurów nadal nie jest do końca jasny - niektórzy spekulują, iż wymarły z powodu deszczu komet lub olbrzymiego meteorytu, a inni twierdzą, iż nie wytrzymały gwałtownego obniżenia temperatury albo najadły się trujących roślin. Druga część porusza tematykę ludzi prehistorycznych. Kroczymy śladami naszych przodków, poznając australopiteków - Homo habilisa (człowiek zręczny), Homo erectusa (człowieka wyprostowanego), Homo sapiensa (człowiek rozumny), a także ich rozwojowi poprzez poznawanie nowych czynności ułatwiających codzienne życie. Ten rozdział przedstawia także pierwsze domy i miasta, rozwój rolnictwa, prace polowe, wytwarzanie naczyń, tworzenie skórzanych łodzi, wznoszenie budowli. 

Bogactwo informacji zawarte w tej książce jest niesamowite. Historia przedstawiona w taki sposób powinna dotrzeć do każdego - zarówno kilkulatka, jak i dorosłego człowieka. Opis z tyłu książki sugeruje, iż owa lektura przeznaczona jest dla dzieci powyżej piątego roku życia, jednak ja postawiłabym te widełki nieco wyżej, bo jednak na niektórych ilustracjach znajdują się sceny nieprzeznaczone dla małych dzieci - zabijanie zwierząt, rzucanie w siebie kamieniami, ludzka śmierć bądź wwiercanie się w ludzką czaszkę. 


Seria tych książek jest bardzo bogato ilustrowana, a treść przekazuje wiele istotnych informacji, poszerzając wiedzę czytelnika. Wszystko podane jest w tak lekkiej i przystępnej formie, że każde dziecko zapamięta to, co najważniejsze. Jak wiadomo - najlepiej uczyć się podczas zabawy, a jeśli przekazywane wiadomości wzbogacone są o odpowiednie zdjęcia, to wiedza sama wskakuje do głowy.

'Świat w obrazkach' to fantastyczna seria, która powinna zagościć w każdym domu. Książki poruszają wszelaką tematykę, więc zdecydowanie jest w czym wybierać. Ponadto zadbano o dostosowanie konkretnych treści do grupy wiekowej, dlatego powstała seria także dla maluchów. Mam nadzieję, że w naszej domowej biblioteczce zagoszczą jeszcze inne części tej serii, bo nigdy za wiele wiedzy - tym bardziej, iż te lektury przekazują ją w sposób bardziej przystępny niż nauczyciele w szkole.

Książki biorą udział w wyzwaniach: Dziecięce poczytaniaGrunt to okładkaPowrót do dzieciństwa oraz Z półki.

18 komentarzy:

  1. Seria o prehistorii mnie intryguje.

    OdpowiedzUsuń
  2. Mamy prawie całą serie tych książeczek - bardzo fajna. :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Fajna, nie słyszalam o tej serii wcześniej. Najbardziej zainteresowała mnie wieś.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Aż nie mogę uwierzyć, że niektórzy o niej nie słyszeli, bo ja zaczytywałam się w niej jeszcze jako dziecko. :)

      Usuń
  4. Podobają mi się te książki. Pomyśle czy nie kupić ich siostrzeńcowi :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Moja córa, mimo lat 9, stale czyta książki z tej serii, teraz na tapecie Smoki, Czarownice, Zwierzątka domowe i właśnie ta prehistoryczna. Wiadomości z książeczek chłonie jak gąbka. Bardzo lubię ten cykl, ciekawe i podane w interesujące maluchy sposób. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Te książki starczą na wiele, wiele lat, bo potrafią zaintrygować osobników w różnym wieku.

      Usuń
  6. Fajna seria, szkoda, że nie podali nazwy tej części, która ścina i przesuwa zboże;) Nie każdy wie, że jest heder;) no ale, to takie moje troszkę czepialstwo. Widać książeczki są bardzo fajne i warto posiadać takie w domowej biblioteczce.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O widzisz, Agnieszko, nie miałam pojęcia, a teraz już wiem. :)

      Usuń
  7. Uwielbiam takie książeczki. :) Niebawem córcia do nich dorośnie, więc z pewnością pojawią się w naszej biblioteczce.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Są idealne do poznawania świata :)

      Usuń
  8. Wspaniała seria, sama chętnie bym ją przeczytała.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie znasz jej? Ja pamiętam ją jeszcze z dzieciństwa. :)

      Usuń
  9. Jejku mam w somu kilka książeczek z tej serii, kiedyś należały do mnie, a teraz przejął je mój młodszy brat :) Uwielbiałam je!! Aż z chęcią bym sobie odświerzyła :D

    Pozdrawiam i zapraszam do mnie!
    zaczytana-w-fantastyce.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  10. Ależ teraz są piękne książki dla dzieci, sama bym poczytała :)

    OdpowiedzUsuń

Gościu, będzie mi bardzo miło, jeśli pozostawisz po sobie ślad pod tym postem. Bardzo cenię wszelkie komentarze, ponieważ to one motywują mnie do dalszej pracy nad blogiem. Jest to miejsce, w którym dzielę się z Tobą swoimi spostrzeżeniami, dlatego chętnie poznam Twoją opinię.
Dlatego pisz Gościu, pisz...